Malawi Blog

Anthony Chirwa (1972 – 2010)
31/03/2011

Anthony Chirwa kwam in november 1998 bij de HospitaalBroeders werken. Hij was een jonge, vriendelijke man met een groot hart en werd al snel een invloedrijke leider. Zijn inlevingsvermogen en zijn harde werken maakte hem erg populair bij zowel de medewerkers als de patiënten van de HospitaalBroeders.

Hij hechtte veel waarde aan de lessen van Johannes de Deo en hij nam het op zich om anderen ook te leren over compassie en naastenliefde.

Anthony was verheugd over het vooruitzicht de activiteiten van de HospitaalBroeders uit te breiden van Mzuzu naar de hoofdstad Lilongwe. Het was tijdens een zakenreis van Lilongwe naar Mzuzu dat hij door een tragisch auto ongeluk om het leven kwam.

Anthony zal altijd in onze gedachten blijven en hij wordt ontzettend gemist door de HospitaalBroeders in Nederland, Ierland en Malawi en zijn vrouw Lillian en twee kinderen, Tiwonge en Wanangwa.

Moge hij in vrede rusten.

Reacties

Wie zegt dat de klant koning is?
08/09/2010

Een hele oude bus

Het gezegde ‘de klant is koning’ is algemeen bekend bij mensen die zaken doen. het motief om de klant als koning te behandelen lijkt logisch, vooral wanneer de klant netjes de rekeningen kan betalen. Als er goed voor de klant gezorgd wordt op het gebied van service en producten komt hij waarschijnlijk weer terug en zal hij de goede behandeling doorvertellen aan vrienden en collega’s, zodat zij misschien ook wel klant worden. Het is daarom belangrijk voor een zaak om haar klanten goed te behandelen, als koningen.

Het St. John of God Centre is een van de grootste organisaties in Mzuzu en daardoor word ik vaak behandeld als koning door bedrijven of organisaties die een samenwerking aan willen gaan. Ik mag zelfs naar gelegenheden die alleen voor directeuren bedoeld zijn. Dit omdat onze directeur de uitnodigingen vaak naar mij doorschuift omdat hij geen tijd heeft. Bij elke gelegenheid krijg ik te horen hoe belangrijk ik ben voor onze organisatie. En dat de organisatie niet zonder mij zou kunnen voortbestaan.

Banken gaan nog een stukje verder dan cocktailfeestjes; zij sturen verjaardagskaarten en flessen wijn. Of zij sturen een agenda met mijn naam aan het begin van ieder nieuw jaar. Zij zorgen ervoor dat ik mij belangrijk en goed voelt. Als iemand mij zou vragen of de klant koning is zou ik door al deze ervaringen absoluut ‘ja’ zeggen.

In de achterliggende maanden ben ik hard geland. Het bracht mijn geloof in het adagium ‘de klant is koning’ serieus aan het wankelen. Nadat we studentenwoningen hadden gebouwd voor het nieuwe Mental Health College (zie blog 1), hadden we besloten dat we vervoer moesten regelen voor de studenten van de hostels naar het college en terug. Aangezien die acht kilometer van het college liggen hebben de studenten wel vervoer nodig. We hadden een bedrijf uitgekozen dat bussen levert, we hebben hen betaald en zij beloofden binnen zes weken een grote bus te leveren. Na zes weken begonnen de problemen. De directeur van het bedrijf nam onze telefoontjes niet meer aan; de manager vertelde leugens over de telefoon en per email en beweerde dat er niets aan de hand was. Zes weken werden tien maanden.

Net toen we op het punt stonden de zaak op te geven en ons geld terug te vragen kregen we nieuws dat de bus afgeleverd zou worden. Na het lange wachten was dit fantastisch nieuws. Door de bus zou het transport van de studenten een stuk goedkoper worden omdat we nu een kleine bus hadden ingezet die soms wel zesmaal op een dag op en neer moest rijden. Ik werd gebeld met de boodschap dat de bus de volgende middag afgeleverd zou worden. De vreugde was nu nog groter. Ik dacht bij mijzelf ‘de klant is dus uiteindelijk toch koning: de bus komt er eindelijk aan!’
De volgende middag wachtten we tot 17.00, maar geen teken van de bus. Het bedrijf had echter aangegeven dat de bus ’s ochtends vroeg was vertrokken en er nu wel moest zijn. Om 21.30 belde de buschauffeur mij op; hij was net aangekomen bij het St. John of God Centre; hij zou de bus afleveren en wilde diezelfde avond weer vertrekken. Het feit dat de man zo laat was en meteen weer weg wilde gaan was vreemd, maar omdat ik zo blij was dat de bus er eindelijk was besteedde ik er geen aandacht aan.

Het was pas de volgende dag dat ik me realiseerde ik wat het bedrijf had gedaan. De bus was het ‘primitiefste nieuwe vervoersmiddel’ dat ik ooit gezien had. In Malawi gebruiken we vaak tweedehands bussen uit Japan. We noemen ze ‘tweedehands maar gloednieuw in Malawi’. Deze bus kwam echter niet eens in de buurt van de twaalf jaar oude Japanse bussen. En toch had het bedrijf de bus omschreven als nieuw en hadden zij ook een passende prijs gevraagd voor deze ‘nieuwe’ bus. Toen ik de directeur van het bedrijf opbelde om te klagen reageerde hij verrast. Hij scheen niet te snappen dat ik een probleem had met deze gammele bus. Hij gaf mij zelfs het gevoel dat mijn verwachtingen veel te hoog waren geweest. Iedereen in het centrum dacht er net zo over als ik; de bus is veel te oud en te gammel. Hoe kon de directeur zo met ons omgaan? Weet hij niet dat de klant koning is?

Ik realiseer me nu dat de klant gewoonweg geen koning is. Ik stelde me voor dat de directeur van het respectabele en gereputeerde Isuzu Motors mij aan zou kijken en zou zeggen: “Wie heeft gezegd dat de klant koning is?”. Nu moet ik vertrouwen op een advocaat die een rechtszaak voor ons heeft aangespannen tegen het bedrijf om ons uit deze ellendige situatie te halen. Ik bid en hoop dat alles alsnog op zijn pootjes terecht komt!

Reacties

Jumani
16/08/2010

‘Aaaaaah!’

Ngwazi Dr. Hastings Kamuzu Banda was de eerste president van Malawi. Hij was een fantastische man. Hij zorgde voor de onafhankelijkheid en ontwikkeling van Malawi en hij zorgde dat iedereen in Malawi van voedsel, onderdak en kleding werd voorzien. Tenminste, dat is wat iedereen zei toen hij nog leefde.

In mijn jongere jaren was ik geïntrigeerd door de onderlinge strijd van lokale politici in het hele land om passende bijnamen voor Kamuzu Banda te verzinnen. Een van de beste namen werd geïntroduceerd door de leider van mijn eigen streek, Mzimba. Die naam was: ‘Ngwazi’. Dit betekent ‘overheerser’. Dit sloeg waarschijnlijk op de strijd tegen de koloniale regeringen in Malawi. Het werd een van de favoriete bijnamen van Banda zelf.

Dit is inmiddels allemaal geschiedenis. Op dit moment draait het nieuws in Malawi om een 37-jarige man die zegt dat hij de zoon is van oud-president Banda. Deze man heeft een DNA test aangevraagd om te bewijzen dat hij ook echt zijn zoon is. Hij stuit hierbij op veel verzet omdat veel mensen niks willen weten over een eventuele zoon van Banda en al helemaal niets van een DNA test. Hij heet Jumani Johannson en wil zijn naam veranderen in Jumani Kamuzu Banda. Jumani betekent in Tumbuka (de taal die in het noorden van Malawi gesproken wordt) ‘ongeloof’ of ‘protest’; een betekenis die meestal ‘ooooh’ of ‘aaaah’ als reactie heeft. Dit is ook de reactie uit verschillende delen van Malawi die deze man vaak te horen krijgt. Veel mensen zijn het niet met hem eens en willen dat hij de oud-president met rust laat.

Ook ik had een groot Jumani moment afgelopen week. Toen ik na de pauze terug reed naar mijn werk zag ik een menigte vlakbij het St. John of God centrum. Ik kwam dichterbij en zag John, een van onze patiënten . Hij had zijn t-shirt uitgetrokken en rende mensen achterna: hij was erg gewelddadig. Toen hij mij zag herkende hij mij. Hij stopte en zwaaide.

John kwam acht jaar geleden in het centrum. Hij bracht twee jaar door in het centrum voor Beroepsopleidingen waar hij leerde voor timmerman. John studeerde in 2007 af. Ongeveer zes maanden geleden kwam ik hem tegen op een bouwplaats, waar hij al drie maanden aan het werk was. Hij leek erg gelukkig en ik was blij voor hem want vaak komen mensen met een geestesziekte moeilijk aan het werk in Malawi. Wat is er sindsdien met hem gebeurd?

Toen ik John op straat zag ben ik meteen naar het centrum gegaan en heb ik Charles opgezocht. Charles is een collega die verantwoordelijk is voor de ‘outreach’ programma’s (waarbij wij naar de mensen toegaan voor behandeling, begeleiding of medicatie). Charles was al op de hoogte van John’s toestand en hij had zijn dossier al op zijn bureau liggen. Ook had hij een van de medewerkers erop uit gestuurd om John te kalmeren en hem naar het centrum te brengen.

Charles vertelde mij dat hij een maand geleden bij John was geweest nadat hij tweemaal zijn medicijnen niet op was komen halen. Tijdens dit bezoek vertelde John dat een ‘speciale’ pastor voor hem had gebeden en dat de pastor had gezegd dat zijn geestesziekte werd veroorzaakt door kwade geesten. Volgens de pastor hadden de gebeden de kwade geesten verjaagd en had John nu geen last meer van zijn geestesziekte. John geloofde hem meteen en nam vervolgens zijn medicatie niet meer in. Mijn reactie, zoals je kunt verwachten, was: ‘aaaah!’

‘Speciale’ pastors en kruidendokters veroorzaken veel ‘Jumani’ in Malawi. Een goed voorbeeld is de pastor van John. Daarnaast was er pas geleden een uitbraak van mazelen in Malawi. Het Ministerie van Volksgezondheid besloot alle kinderen van nul tot vijftien jaar in te enten. Sommige pastors en religieuze leiders verzetten zich hiertegen en riepen hun volgelingen op hun kinderen niet in te laten enten. Als gevolg hiervan zijn een aantal kinderen overleden aan de mazelen. ‘Aaaah’!

De politie bedacht een creatieve oplossing voor dit probleem. Zij versoepelde de wet ‘verstoring van openbare orde’ zodat iedereen die de vaccinatie van kinderen probeerde tegen te houden aangepakt kon worden. Een aantal van hen werd op succesvolle wijze veroordeeld: zij mochten hun werk niet meer uitvoeren of moesten boetes betalen. Geweldig! Deze wet wordt ook gebruikt voor politieke dissidenten. In dit geval werkte de wet erg goed. Het is daarom ook behoorlijk verleidelijk om de pastor van John aan te geven bij de politie.

Malawi heeft recentelijk veel gevallen van incest en misbruik meegemaakt. Rechtszaken tonen aan dat de verdachten zijn aangezet tot allerlei onheil door kruidendokters. Zij gaven vreselijke adviezen die de verdachten opvolgden zodat zij rijk zouden worden of promotie zouden maken op het werk. Promotie en rijkdom zijn natuurlijk aantrekkelijk voor velen, maar om naar een kruidendokter te gaan en daadwerkelijk zijn advies opvolgen zou geen optie moeten zijn! Veel kruidendokters leven in grote armoede en weten niets van de arbeidsmarkt in Malawi. Waarom zouden mensen hun advies dan opvolgen? Waarom nemen de mensen niet zelf het heft in handen om hun situatie te veranderen? ’Aaaah’!

‘Ngwazi’ heeft Malawi bevrijd van Britse overheersing. Helaas lijdt Malawi nog onder denkbeeldige ‘leiders’ wier acties leiden tot lijden en ongeloof. Inderdaad Jumani!  ‘Aaaah’!

Reacties

De wijk Salisbury Lines
14/07/2010

Een goede buur…

Meer dan zeventig jaar lang is Malawi de grootste leverancier van ongeschoolde arbeid geweest in het zuiden van Afrika. Mijnwerkers en boerenknechten uit Malawi gingen naar landen als Zuid-Afrika, Zambia en Zimbabwe. Het verdiende geld werd massaal teruggestuurd naar Malawi. Niet alleen brachten de Malawiërs geld mee naar huis, ook vrouwen en bezittingen werden meegebracht. De meest opvallende vrouwen waren de vrouwen uit Zuid Afrika. Zij hadden zo’n lichte huidskleur dat zij in elk dorp en elke wijk opvielen. Maar ook werden namen gebruikt die in bijvoorbeeld Zuid-Afrika gangbaar waren. Zo kregen sommige wijken waar veel Malawiaanse remigranten woonden soms Zuid-Afrikaanse namen. Een behoorlijk aantal plekken in Malawi draagt buitenlandse namen zoals Ndola, Soweto, Salisbury en Kitwe. Het is waarschijnlijk dat mensen uit Malawi in dorpen en steden werkten die deze namen hadden. Op die manier is de buitenlandse naam gegeven aan het thuisdorp of de thuisstad van de arbeiders.

Salisbury Lines, een naam uit Zimbabwe, is het meest interessant voor de HospitaalBroeders in Malawi. Het is een wijk die grenst aan de westelijke zijde van ons complex. Ook al zijn we buren, ons complex en deze wijk zijn twee compleet verschillende werelden. Ons complex is modern en goed gebouwd terwijl de wijk Salisbury Lines, genoemd naar een welvarende stad in Zimbabwe, alles behalve welvarend is. Meer dan 70% van de bewoners leeft in grote armoede. HIV/AIDS is een van meest voorkomende doodsoorzaken. De meeste kinderen in deze wijk gaan niet naar school maar leven op straat. Wanneer je uit het raam kijkt bij de HospitaalBroeders kijk je recht tegen deze wijk aan. Het is een erg deprimerend uitzicht, vooral als je weet wat er in de wijk gaande is.

In het begin van dit jaar was er een uitbraak van diarree. Wij waren erg bezorgd over de kinderen in onze programma’s die uit deze wijk komen. Het bleek te komen door vervuild water. Nieuwbouw had er voor gezorgd dat de pijpleidingen – waardoor het drinkwater van de mensen stroomt- vervuild raakten. De aannemer heeft na veel aandringen zijn excuses aangeboden aan de mensen van Salisbury Lines. Het excuus kwam niet van harte. Zonder aandrang had hij het hele incident aan zich voorbij laten gaan. Men voelde zich niet verantwoordelijk voor de mensen in Salisbury Lines. Het was net of ze niet bestonden.

Enkele weken geleden kwam het complex van de HospitaalBroeders op de nationale televisie. Tot onze verbazing werd ons complex omschreven als een verzameling door de regering gesponsorde projecten. Onze buren werden niet genoemd.

Wij weten beter en we weten dat onze projecten worden betaald door de HospitaalBroeders en haar donateurs in Europa en Amerika, daarom is het geen probleem dat de regering ook credits krijgt. Dit heeft een achterliggende reden. Tijdens het beleid van de eerste president van Malawi, werden alle vrouwen ‘Mbumba za Kamuzu’ genoemd. Dit betekende ‘alle vrouwen van Ngwazi Dr. Hastings Kamuzu Banda, de president’. De vrouwen mochten alleen trouwen of werken als de president daarin toestemde. Als ze mochten werken of trouwen werd er van hen verwacht te dansen voor de president in kleding met een print van het gezicht van de president. Ondankbare werknemers en mannen verdwenen gemakkelijk achter de tralies. De mensen werden gezien als ‘eigendom’ van de president. Het gevoel dat alles aan de president toebehoort is een beetje blijven hangen.

Als ik over de weg loop die ons van Salisbury Lines scheidt, vraag ik mij vaak af, wat zou de oude president zeggen over ‘zijn’ vrouwen, mannen en kinderen in deze wijk? Wanneer wij uit het raam naar deze wijk kijken, blijft het niet alleen bij kijken. We hebben ook projecten opgezet in Salisbury Lines. Door samenwerking met anderen, waaronder de regering, hopen we dat Salisbury Lines op een dag dezelfde welvaart bereikt als de stad waar de wijk naar vernoemd is. Voor nu, ook al lijkt het twee verschillende werelden, leven wij zij aan zij, samen in Mzuzu.

Reacties

Wereldwijde media aandacht voor Malawi
01/06/2010

Het beste nieuws komt niet altijd op televisie

Malawi heeft wereldwijd flink wat aandacht gekregen de laatste tijd. Alle grote televisiestations, zoals BBC, CNN en EuroNews hebben het homoseksuele paar, dat in Malawi tot 14 jaar cel was veroordeeld, in het nieuws gebracht. De inwoners van Malawi hebben verschillend gereageerd op het nieuws. Homoseksualiteit is illegaal in Malawi, terwijl het land wel het internationale verdrag voor de mensenrechten heeft ondertekend.

Net toen de rust was wedergekeerd, werden de inwoners van Malawi verrast. Op zaterdag 28 mei was ik thuis aan het tuinieren toen mijn negenjarige zoontje riep dat het homoseksuele paar weer op televisie was, dit maal bij de BBC. De president van Malawi heeft een pardon uitsproken over het stel en heeft hen op vrije voeten gesteld. Deze beslissing kwam direct na een ontmoeting tussen de president en Ban Ki-Moon, de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties.

Het internationale nieuws houdt mij bezig; naast het homoseksuele paar ook de dalende waarde van de Euro. De HospitaalBroeders in Malawi worden gesubsidieerd door de Europese landen Nederland, Ierland en Duitsland. De val van de Euro zorgt voor een val van onze nationale munteenheid, de Kwacha. Dit betekent dat wij misschien niet in staat zullen zijn om ons aan bepaalde financiële afspraken te houden. Afspraken met bijvoorbeeld bedrijven en mensen die ons werk financieren. Toen de directeur mij vroeg wat wij hieraan gingen doen stond ik met mijn mond vol tanden. Ook al is de waarde van de Euro zowel gedaald als gestegen de afgelopen tijd, de totale afname in waarde van de munt is groot. Dit hadden wij niet voorzien.

Ondanks de moeilijke situatie in verband met de Euro, is er gelukkig ook goed nieuws te melden uit Mzuzu. Terrastone, het bouwbedrijf dat verantwoordelijk is voor de bouw van het nieuwe Mental Health College, heeft haar werkzaamheden versneld nadat wij hadden gedreigd stappen te ondernemen omdat zij hun afspraken niet nakwamen. Ondanks het feit dat zij erg goed werk leveren zijn zij bijna een maand over de contractperiode heen. Wij verwachten niet dat zij hun werk voor juli afkrijgen.

Het hoogtepunt va al het recente nieuws is toch wel Oswel Sinkhone die het nationale tafeltennistoernooi, voor jeugd onder de 15 jaar, in Blantyre heeft gewonnen. Oswel is een jongen die de afgelopen 5 jaar deel uit heeft gemaakt van ons straatkinderenprogramma Umoza. Hij is een goede leerling en blinkt uit in sport. Pas geleden is hij geselecteerd om naar de Chaminade Secondary School te gaan, een prestigieuze school in Malawi. Ook al heeft Oswel het internationale nieuws niet gehaald, hij is de trots van alle HospitaalBroeders in Malawi.

Reacties