Achtergrond en geschiedenis Kenia

Geschiedenis
Icoon van de vrijheidsstrijd, Jomo Kenyatta leidde Kenia in 1963 naar de onafhankelijkheid tot aan zijn dood in 1978, toen president  Daniel Toroitich Aarap Moi hem opvolgde. Van 1969 tot 1982 was de KANU de enige legale politieke partij. Moi gaf toe aan binnen- en buitenlandse druk voor meer politieke vrijheid in 1991. De verkiezingen van 1992 en 1997 verliepen chaotisch en gingen gepaard met geweld. De KANU bleef aan de leiding. In 2002 stapte Moi opzij en maakte plaats voor de democratisch gekozen Mwai Kibaki. In 2007 braken er gewelddadigheden uit in Kenia waarbij 1500 mensen stierven. Raila Odinga is op dit moment minister-president.

Economie
Kenia is het regionale centrum van handel in Oost-Afrika. Maar wordt ook geteisterd door corruptie. In 1997 stopte het IMF de financiële steun omdat de regering niet kon voldoen aan de eisen die gesteld worden aan corruptiebestrijding. Grote droogte in 1999 en 2000 zorgde voor grote problemen op gebied van voedsel-en waterbevoorrading. Na de periode Arap Moi in 2002 begon de Kibaki-regering voortvarend met bestrijding van corruptie. In 2005 en 2006 werd de regering zelf echter in verband gebracht met een aantal schandalen.

Kenia speelde belangrijke rol in het conflict in Soedan en heft bijna een kwart miljoen vluchtelingen op haar grondgebied. Kenia heeft last van het LRA rebellenleger in Oeganda en van Somalische clans.

Religie
Protestant 45%, Rooms-Katholiek 33%, Moslim 10%, Animistisch/Inheems 10%, Anders 2%