Medische hulp HospitaalBroeders onontbeerlijk

In het Engelstalige gedeelte van Kameroen heerst een crisis. 20% van de bevolking woont in dit Engelstalige deel en de rest van het land spreekt Frans. In de afgelopen (bijna) 70 jaar ging dit altijd goed, tot twee jaar geleden. Toen besloot president Paul Biya om rechtbankpersoneel en leraren van lagere scholen die Engels spraken, te ontslaan en te vervangen door Franstalig personeel. De Engelstalige bevolking kwam hier tegen in opstand. De vreedzame protesten werden hardhandig door de militairen neergeslagen en bijna alle economische activiteit in het Engelstalige gedeelte kwam stil te liggen. Er ontstond een rebellenbeweging, de Amba-Boys, die een zelfstandige republiek willen uitroepen. In de afgelopen maanden is deze hele situatie steeds meer op een burgeroorlog gaan lijken. Inmiddels zijn er meer dan 100.000 ontheemden.

Bevolking geïsoleerd
Ons ziekenhuis in Batibo ligt midden in dit gebied. We spraken directeur broeder Linus Tangu: ‘De crisis heeft voor veel verborgen leed gezorgd. Vooral voor de mensen die in de dorpen wonen, zij kunnen geen kant meer op. Ze zijn in feite volledig geïsoleerd. Dit is een regelrechte ramp voor mensen die gezondheidszorg nodig hebben, zoals zieken, ouderen en zwangere vrouwen. In principe zijn de allerarmsten de dupe: zij kunnen niet wegkomen.’

Personeel in gevaar
Ons ziekenhuis ligt eigenlijk in de vuurlinie. Zowel de rebellenbeweging als het leger heeft het ziekenhuis en haar personeel lastig gevallen en in de laatste maand is het ziekenhuis door beide partijen een keer bezet. Waarna het ziekenhuis een kort tijd haar deuren heeft gesloten omdat het personeel in gevaar was. Maar nu is het weer open. Broeder Linus vervolgt: ‘We móesten wel weer snel openen, want er waren zoveel mensen die medische hulp nodig hadden en nergens terecht konden. Daar konden we onze ogen niet voor sluiten.’ Ons ziekenhuis en de bijbehorende outreach klinieken zijn de enige gezondheidsfaciliteiten in het hele district die op dit moment hulp bieden.

Twee gijzelingen
Broeder Linus zelf is twee keer gegijzeld geweest, we vroegen hem wat hij dacht tijdens de gijzelingen: ‘Er ging veel door mijn hoofd. Ik dacht dat ze wellicht losgeld zouden vragen, maar ook dat ik het misschien niet na zou kunnen vertellen. Maar we waren in deze situatie beland in het belang van de bevolking. Dus het enige wat je kunt doen is je lot in Gods handen leggen. Gelukkig liep het goed af deze keer.’