We hebben er al een aantal keren over geschreven: het conflict in Kameroen. Ons ziekenhuis in Batibo ligt midden in het oorlogsgebied en wordt bestookt door militairen én rebellen. Veel ziekenhuispersoneel is gevlucht.

Vanuit de provinciehoofdstad Bamenda kwam de vraag om daar een gebouw in te richten als noodkliniek vanwege de vele vluchtelingen die van het platteland en uit de bergen naar deze stad kwamen.

Een bestaand gebouw werd in rap tempo verbouwd tot kliniek.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat de oorlog en het geweld een enorme impact hebben op de bevolking is duidelijk. We hebben twee van onze eigen mensen terplekke gevraagd naar hun oorlogservaringen. Claudette Fuen (32) werkt al vijf jaar als boekhouder in ons ziekenhuis in Batibo. Zij is echter recent ook gevlucht naar Bamenda. Zij beschrijft voor ons de problemen.

 “De Oorlog in de Noordwest en Zuidwest regio heeft een enorme impact op onze dagelijkse bezigheden. Er is een constante lockdown, waardoor we niet mogen reizen. Dat heeft invloed op de voedselaanvoer. Daarnaast is het gevaarlijk om naar de markt te gaan want er kan elk moment een vuurgevecht zijn tussen de militairen en de Ambaboys (de rebellen). Alleen in het weekend kunnen we naar de markt waardoor veel voedsel bederft later in de week omdat er geen elektriciteit is voor de koelkast” 

Ons ziekenhuis in Batibo is het enige dat geopend is, maar werkt met een hele kleine bezetting. Veel personeel is het gebied ontvlucht. Gelukkig konden we tien mensen in de nieuwe kliniek in Bamenda laten werken, waar het iets veiliger is. Directeur Linus Tangu, die al 28 jaar voor ons werkt legt uit waarom de nieuwe kliniek in Bamenda een goed plan was:

“We willen de kwetsbare bevolking niet laten zitten. Vooral zwangere vrouwen en hun kinderen hebben het moeilijk nu. De moeders kunnen niet ver reizen gezien de gevaarlijke situatie. Daarom is het goed dat we hier midden in de gemeenschap staan. Dat geeft de bevolking ook vertrouwen in deze moeilijke tijd. Een bijkomend voordeel was dat we een deel van ons personeel hier kunnen laten werken: op die manier gaat goede kennis niet verloren in deze cruciale fase waarin medisch personeel schaars is geworden in ons gebied.

 

“Mijn grootste angst is dat mijn dochtertje zonder mij moet opgroeien”

 

Claudette is samen met haar zes maanden oude dochtertje gevlucht: “Veel mensen zijn al gedood door rondvliegende kogels. Ik moest Batibo ontvluchten want er werd gedreigd dat mijn dochtertje ontvoerd zou worden als ik geen losgeld zou betalen. Mijn grootste angst is dat mijn dochtertje zonder mij moet opgroeien. Hier in Bamenda voelt het wel veiliger dan in Batibo maar het is nog steeds gevaarlijk.

Op dit moment woont mijn dochtertje bij mij, en mijn zoontje van negen woont bij mijn zus in Limbe. Ik heb nog zeven andere kinderen bij me wonen van wie de moeders zijn overleden als gevolg van dit conflict. Dat is extra moeilijk omdat de kinderen geen kant op kunnen en al sinds 2016 niet meer naar school kunnen gaan en noodgedwongen thuis moeten zitten.

90% van de bevolking is naar het Franstalige gebied gevlucht. Maar ook daar is het niet makkelijk omdat er in de steden als Yaoundé en Douala geen woonruimte te vinden is.”

De eerste baby geboren in de kliniek in Bamenda
De eerste baby geboren in de kliniek in Bamenda

Hoe blijft Claudette toch positief onder deze omstandigheden?

“Er is nog geen oplossing in zicht, het is uitzichtloos en daarom is het moeilijk om positief te blijven. Maar als ik naar andere landen kijk waar ook oorlog was en waar ellende was en ik zie dat het daar nu wel goed gaat, dan ben ik toch hoopvol dat dit hier ook moet kunnen!”

“Dialoog is de enige manier.”

Ook voor Linus blijft het moeilijk om positief te blijven:

“De enige manier om uit deze impasse te komen is als de internationale gemeenschap zich inzet om mee te helpen aan een oplossing. Dialoog is de enige manier. Samen aan tafel en een einde maken aan de oorlog.”

Vroeger was ons ziekenhuis zelfvoorzienend: we konden ons personeel betalen van de inkomsten die we genereerden. Door het conflict is er een economische crisis ontstaan, mensen hebben geen werk meer. Sinds 2018 zijn we geheel afhankelijk van donaties om open te blijven.

Iedere donatie voor de noodkliniek is meer dan welkom. Doneer nu >>

 

Conflictsituatie in Kameroen

  • Sinds 2016 gewapend conflict
  • Bevolking Kameroen: 20% is Engelstalig – 80% is Franstalig
  • Een groep Engelstaligen wil zich afscheiden
  • Gewapend conflict tussen (Francofone) leger en (Engelstalige) rebellen
  • 430,000 mensen ontheemd en 70,000 mensen gevlucht naar Nigeria